(HIDE)

Post/Page

(FALSE)

Weather Location

{fbt_classic_header}

Θέα θάνατος

Της Εύας Γαλανιάδη Αυθαιρεσία, άγνοια, έλλειψη σχεδιασμού πρόληψης και καταστολής, ανεπάρκεια πόρων, ανθρώπινων και υλικών, μαζικοί δ...


Της Εύας Γαλανιάδη

Αυθαιρεσία, άγνοια, έλλειψη σχεδιασμού πρόληψης και καταστολής, ανεπάρκεια πόρων, ανθρώπινων και υλικών, μαζικοί διορισμοί ημετέρων αλλά όχι προσλήψεις μόνιμων πυροσβεστών και νοσηλευτών, σχέδια-κουρελόχαρτα της Πολιτικής Προστασίας, αλλαγή ηγεσίας στην Πυροσβεστική και στις Υπηρεσίες κάθε που αλλάζει η κυβέρνηση, πολεοδομία ανύπαρκτη, χορτάρια στα οικόπεδα μέσα στο κατακαλόκαιρο και οικισμοί ολόκληροι με ονόματα ονειρικά -Καλλιτεχνούπολη, Γαλήνη-, χτισμένοι μέσα στα πεύκα, χωρίς δρόμους, χωρίς πρόσβαση στη σωτηρία αν το κακό μας βρει.

Χίλιες συλλήψεις υπόπτων για εμπρησμούς από το 2007 και δώθε, μόλις μία καταδίκη.

Εν συντομία, οι αιτίες της εθνικής μας τραγωδίας στην οποία μάς οδήγησε η εθνική μας αυθαιρεσία.

Διότι σημασία για τον Έλληνα δεν έχει τι επιτρέπεται να κάνει, αλλά τι θέλει να κάνει. Τα θέλει όλα δικά του και την κρίσιμη ώρα, θέλει να μπορεί να σώσει και τα παιδιά του από το σπίτι-παγίδα στον οικισμό-παγίδα που μόνος του έφτιαξε.

Που θα έπρεπε να είναι δάσος, δημόσιος χώρος να τον χαίρονται όλοι, και όχι να έχει κοπεί σε «φιλέτα» για τη Ζωζώ, τον Σάκη, τον Ηλία, τη Χριστίνα και κάθε περισσότερο ή λιγότερο «φτασμένο».

Ακούω τα όσα παράπονα εξέφρασε στην κάμερα καναλιού μια γυναίκα της οποίας το σπίτι κάηκε στην Κινέτα: «Μα να μην υπάρχουν κρουνοί στους δρόμους; Βλέπετε εσείς πουθενά νερό;».

Με όλο τον σεβασμό στον πόνο σας, κυρία μου: Εσείς όταν χτίζατε το αυθαίρετο σε δασική περιοχή, σάς απασχόλησε ο πυροσβεστικός κρουνός που δεν υπήρχε ή τρέχατε να λαδώσετε κάθε διεφθαρμένο υπαλληλάκο για να πάρει ρεύμα το γιαπί για τα μπάνια της περιούσιας οικογένειάς σας τα καλοκαίρια;

Αλήθεια, πόσοι υπαλληλίσκοι με υπερεξουσίες ζωής και θανάτου, τελικά, έχουν πάνω τους το αίμα των παιδιών που κάηκαν στο Μάτι; Να ιδρώνουν, άραγε, άγρυπνοι αυτά τα τελευταία βράδια;

Και γιατί να σκάσουν; Μήπως θα τους ψάξει έναν-έναν ο εισαγγελέας; Μήπως θα αναζητηθούν ευθύνες; Μήπως ο προϊστάμενός τους δεν τους πίεσε να κάνουν τα στραβά μάτια;

Μήπως, στο κάτω-κάτω, το ίδιο το κράτος δεν νομιμοποιεί τα αυθαίρετα για να εισπράττει φόρους;..

Μήπως, από την άλλη, παραιτήθηκε κανένας υπουργός; Όχι. Διότι η εθνική μας τραγωδία ολοκληρώνεται με τη συλλογική μας αλλεργία στην ανάληψη ευθύνης.

Διαβάζω τα όσα είπε  η πρώην ειδική γραμματέας Επιθεωρητών Περιβάλλοντος Μαργαρίτα Καραβασίλη για το Μάτι, όπου κάηκαν και πνίγηκαν δεκάδες άνθρωποι: «Ο δήμος της Νέας Μάκρης ήταν ένας από αυτούς τους δήμους που είχε ανάπτυξη από την εποχή του '80–'90 και έπρεπε να μπουν κανόνες. Αυτή η περιοχή (σ.σ.: το Μάτι) δεν μπήκε ποτέ στο σχέδιο, παρά το γεγονός ότι μετά το 1992 ακολούθησαν και πολεοδομικές μελέτες, έγιναν αρκετές τροποποιήσεις στον σχεδιασμό με στόχο να μπει στο σχέδιο και το υπόλοιπο κομμάτι. Με πιέσεις μεγάλων που είχαν συμφέροντα πάνω στη γη. Ήταν στο γενικό πολεοδομικό ως προστατευόμενη περιοχή, δασική έκταση. Από το 2006–2008 άρχισαν ξανά οι πιέσεις σε μία περιοχή που είχε ήδη οικοδομηθεί πάρα πολύ έντονα με τα γνωστά αυθαίρετα, ταυτόχρονα η οικοδόμηση είχε φτάσει μέχρι την παραλία έχοντας κλείσει είτε με κατοικίες, είτε με κέντρα, είτε με ξενοδοχεία την παραλία σε όλο το μήκος».

Στην περιοχή στο Μάτι, που έγινε η τραγωδία, από ό,τι φαίνεται δεν υπήρχε καμία διέξοδος προς την παραλία γιατί είχαν γίνει μάντρες.

Ο Έλληνας θέλει το πευκοδάσος ΤΟΥ το εξοχικό ΤΟΥ και το κομμάτι παραλίας του δικό ΤΟΥ επίσης.

Διότι, ποιος είναι ο άλλος που θα τολμήσει να βάλει την πετσέτα του στην άμμο Του και να «βουτήξει» στη δική Του θέα θάλασσα;

Ποιος είναι εκείνος ο τυχάρπαστος που θα του μαγαρίσει το νερό στο οποίο πρέπει να βουτά μόνο εκείνος, ο ιδιοκτήτης, τον βασιλικό του πισινό;

(Εδώ κατοχυρώνει δικαιώματα... αιγιαλού μπήγοντας ομπρέλες αποβραδίς στις παραλίες μήπως το πρωί δεν βρει «θέση πρώτο τραπέζι θάλασσα» και θα αφήσει την παραλία στο εξοχικό ΤΟΥ στο έλεος του καθενός;..)

Έτσι, όταν με ταχύτητα ανέμων 9 μποφόρ εξαπλώθηκε μέσα σε ελάχιστα λεπτά η πυρκαγιά και οι πολίτες έτρεξαν αλλόφρονες στη θάλασσα, παγιδεύτηκαν στους άναρχα δομημένους δρόμους και δεν μπόρεσαν να βγουν στην παραλία, αφού με μάντρες και φράχτες κάποιοι είχαν αποκλείσει την πρόσβαση στο νερό και είχαν φτιάξει τη δική τους παραλία.

Και να που η δική τους παραλία έγινε παγίδα θανάτου για δεκάδες συμπολίτες τους.

Όσο για τις ευθύνες, η κυβέρνηση ασφαλώς έχει τεράστια ευθύνη. Όση ακριβώς είχε και η κυβέρνηση το 2007. Αλλά επαναλαμβάνει τις μπούρδες εκείνης της κυβέρνησης.

«Δεν υπάρχουν ''ασύμμετρες απειλές'', υπάρχουν μόνο ευθύνες». Το είχε πει ο ΣΥΡΙΖΑ το 2007, όταν κάηκε η χώρα, και ο ανεκδιήγητος Πολύδωρας επιδιδόταν στο συνηθισμένο προσωπικό παραλήρημά του και είχε αποδώσει τις ευθύνες της λαίλαπας στον «στρατηγό άνεμο»: «Η μόνη προφανής ασυμμετρία αυτή τη στιγμή είναι η ανικανότητα της κυβέρνησης να αντιμετωπίσει τον εφιάλτη από τη μια και οι εξαιρετικές της επιδόσεις σε επικοινωνιακά ευρήματα από την άλλη», έλεγε η ανακοίνωσή του.

Και τώρα, ο Πρωθυπουργός ενεργοποίησε την ΕΥΠ να πάει στα συντρίμμια με την ελπίδα να βρει το... μπιτόνι του πράκτορα εμπρηστή και κάνει ο ίδιος λόγο για ασύμμετρη απειλή.

Έτσι κι αλλιώς, ξέρει πολύ καλά ότι απευθύνεται σε έναν λαό που ξεχνάει.

Η κυβέρνηση ανακοίνωσε την εφάπαξ καταβολή ποσού 5.000 ευρώ σε κάθε πυρόπληκτο και δύο συντάξεις. Και καθάρισε. Μέχρι το επόμενο Μάτι, την επόμενη Μάνδρα, την επόμενη κυβέρνηση. Τα πρόσωπα εναλλάσσονται, αλλά η νοοτροπία είναι ίδια.

Χτίσαμε Παγκράτια και Κυψέλες και Κουκάκια και Πατήσια. Να μην μπορείς να βγεις στο μπαλκόνι σου χωρίς να χώσεις τη μύτη σου στην μπουγάδα του γείτονα απέναντι.

Δεν αφήσαμε χώρο για πράσινο πουθενά.

Απαρνηθήκαμε  την ποιότητα ζωής μας από το 1950 και μετά σε αυτή την πόλη.

Κιι ύστερα, κάθε όρμο, κάθε όμορφο δάσος στην Αθήνα το χαράξαμε νοητά όπως τον μπακλαβά στο ταψί. Το ψήσαμε και το μοιράσαμε λουκούμι στους κατασκευαστές να το μοσχοπουλήσουν. Ξενοδοχεία, πολυτελείς παραθεριστικές κατοικίες «μια ανάσα από την Αθήνα».

Για κάποιους θέα θάλασσα, για άλλους θέα θάνατος.

Ανατολική Αττική, 81 νεκροί μέχρι αυτή την ώρα.

«Μια οσμή νεκροθαλάμου. Καλοκαίρι.»


Δεν υπάρχουν σχόλια