(HIDE)

Post/Page

(FALSE)

Weather Location

{fbt_classic_header}

Έκθεση αγιογραφίας στον Πύργο Τσικαλιώτη

Στο ισόγειο του Πύργου Τσικαλιώτη στο Λεωνίδιο θα φιλοξενηθεί  Έκθεση αγιογραφίας του Παντελή  Γιαννακόπουλου   με τίτλο  " Βαδίζ...

Στο ισόγειο του Πύργου Τσικαλιώτη στο Λεωνίδιο θα φιλοξενηθεί Έκθεση αγιογραφίας του Παντελή Γιαννακόπουλου με τίτλο  "Βαδίζοντας σε δρόμους Βυζαντινούς" από 2-9 Απριλίου 2018.

Μπορείτε να επισκεφτείτε την Έκθεση τις ώρες λειτουργίας του Πύργου.


Η Έκθεση

Η Έκθεση αυτή επιχειρεί να περιγράψει μια προσωπική διαδρομή μαθητείας σε έργα πολύ σημαντικών αγιογράφων, γνωστών ή ανώνυμων που επηρέασαν βαθιά την ματιά και την σκέψη μου γύρω από την καθ’ ημάς ζωγραφική παράδοση, με κύριο κορμό αυτό που αποκαλούμε κατά συνθήκη βυζαντινή ζωγραφική.

Η αναμέτρηση με αυτά τα σπουδαία έργα είναι υπόθεση εξαιρετικά δύσκολη και το εγχείρημα μοιάζει εξ’ αρχής καταδικασμένο αφού έτσι οι προσωπικές αδυναμίες γίνονται ακόμα πιο καταφανείς. Η «ανάξια χειρ» του υπογράφοντος τη δουλειά και τις σκέψεις αυτές,  απευθύνεται ως έκκληση στη ματιά του επισκέπτη να κρίνει αυτήν την προσπάθεια με επιείκεια. Θα ήθελα να κρατήσετε πρωτίστως την αγάπη, τον θαυμασμό και τη βαθιά μου εκτίμηση για αυτά τα σπουδαία έργα που με δέος στέκομαι ταπεινά μπροστά τους.

Η ενασχόλησή μου - θεωρητική ή πρακτική – ξεκαθάρισε ακόμα καλύτερα μέσα μου τις αντιλήψεις για τη μεγαλοσύνη αυτής της ζωγραφικής, που αν και θεολογική στο κύριο σώμα της, έδωσε έργα μοναδικής καλλιτεχνικής αξίας που καθόρισαν την μετέπειτα ευρωπαϊκή ζωγραφική. Διαμόρφωσαν πια μέσα μου την πεποίθηση πως ο ζωγραφικός αυτός τρόπος  έχει ρίζες βαθιές, καθαρά ελληνικές και αριθμεί μια αδιάκοπη συνέχεια πολλών αιώνων που φτάνει ως τις μέρες μας κι ακόμα συνεχίζει να δίνει καρπούς.

Μια ξεχωριστή αναφορά οφείλω σε δύο σύγχρονους Έλληνες ζωγράφους τους οποίους θαυμάζω απεριόριστα και στους οποίους οφείλω όχι απλά το γεγονός ότι ασχολήθηκα έστω κι αργά με τη ζωγραφική, αλλά κυρίως ότι ως αληθινοί δάσκαλοι με καθόρισαν με τη σκέψη και το έργο τους. Αν και ο τρόπος που ο καθένας τους υπηρετεί την τέχνη του φαινομενικά μοιάζει «απόλυτα διαφορετικός» για μένα είναι κοινός, γιατί είναι με έναν τρόπο μοναδικά ελληνικός.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Γιώργο Κόρδη και στον Χρήστο Μποκόρο.

Γιαννακόπουλος Παντελής.

Δεν υπάρχουν σχόλια